சர்வதேச தாய் மொழி தினம்



மொழியின்றி வாழ்வதில்லை 
இல்லை இல்லை 
தாய் மொழியின்றி வாழ்வதில்லை!

சிந்தனைக்கு கவி சுவை சூட்டவும்
இல்லை இல்லை 
சிந்தனைக்கு கவி சுவை ஊட்டவும்,

நம் கலாச்சாரம் அழிந்து விடாமல் 
இல்லை இல்லை 
நம் கலாச்சாரம் சிதறி விடாமல்,

மொழியில் பிற மொழி புகாமல் 
இல்லை இல்லை 
மொழியில் பிற மொழி கலப்பிடம் ஆகாமல்,

இன்று வரை செம்மொழியாய் 
இல்லை இல்லை 
என்றுமே செம்மொழியாய், 

தாய் மொழியை மனதில் மறவாமல்
இல்லை இல்லை 
தாய் மொழியை மனதில் மறைக்காமல்,

எங்கு நான் நடந்து சென்றாலும் 
எங்கு நான் பறந்து சென்றாலும் 
நிழலாய் பிற மொழி வரட்டும்!

உடலாய் உணர்வாய் உயிர்வாய்
ஆன்மாவாய், ஆம்! ஆன்மாவாய்!
என் தாய் தமிழ் மொழி வரட்டும்!

ஆன்மாவிற்கு அழிவில்லை!
தாய் மொழிக்கு நிகர் ஏதும் இல்லை! 

இனிய காதலிக்கு | Iniya Kaathalikku


கவிதைகள் எல்லாம்
உன்னை குற்றம் சொல்வதில்லை
மாறாக கடன் மட்டுமே பட்டிருக்கின்றன 
இன்று சற்று அதிகமாகவே
கடன் பட்டிருக்கின்றன!

என் இனிய காதலிக்கு 

உலகத்தோடு உங்களையும் விட்டு விடை பெறுகிறேன்


ஜென்மம் நிறைந்தது சென்றவர் வாழ்க என்ற கவிஞர் வைரமுத்து பாடல் வரிகளின் சாயலில்...


உயிர் பிரிந்த உடல் இங்கே 
மன நிம்மதி வேண்டும் இங்கே
வாழ்க்கை புரிதல் வேண்டும் இங்கே 
பிறப்பும் இறப்பும் சமம் இங்கே!

பூமியின் கடைசி உறவு நான் அல்ல 
மலரும் பூக்களுக்கு முடிவே இல்லை 
வாழ்க்கை எல்லை மரணம் இல்லை 
நல் மனிதர் என்பதுதான் எல்லை!

நேற்று வரை உயிருடன் உன்னோடு 
உயிர் இழந்த உடல் மண்ணோடு 
வாழும் போது நல்வாழ்வு வாழ்ந்திடு 
மரணத்தின் தருணம் கடவுளை நினைத்திடு!

நினைவுகள் நிரந்தரமாய் வருத்தம் தரும்
வருத்தம் மறக்க வேண்டும் ஒரு வரம் 
மறப்பது மனித இயல்பு ஆயினும் 
மறக்க நினைக்க மலருது உன் முகம்!

பிறந்தவுடன் இறப்பு நிர்ணயம் 
வாழும்போது உதவுதல் புண்ணியம்
பல மரணங்கள் சிலருக்குப் பாடம் 
சில மரணங்கள் பலருக்குப் பாடம்!

உடலும் உயிரும் உனது இல்லை 
ஆன்மாதான் அதற்கு எல்லை
மரணம் சொல்வது பதிவதில்லை
பதியும் பொழுது மரணம் எல்லை!

நெருங்கியவர் மரணம் தினமும் வருத்தம்
தெரிந்தவர் மரணம் சில நாள் வருத்தம் 
வருத்தம் மறக்க வேண்டும் திருத்தம்
திருத்தம் புரிந்தால் அதுதான் அர்த்தம்!

அதிகாரம் என்ன ஆணவம் என்ன 
ஆறடி நிலம் சொல்வதுதான் என்ன 
மண்ணும் நெருப்பும் சொல்வதென்ன
ஒரு பிடி சாம்பல் ஒரு பிடி மண் !

விழி சிவப்பாக கலங்கிய உறவுகள் 
அன்பு பேசிய பக்குவமுள்ள நாவுகள்
வழி அனுப்ப வந்த சொந்தங்கள் 
வலி மறந்து வழி அனுப்புங்கள்!

உலகத்தோடு உங்களையும் விட்டு விடை பெறுகிறேன்!

சுமை அறியா கர்ப்பப்பை | sumai ariya karppapai

Pain of feelings

அழுது தினமும் புலம்புகிறேன்
கர்ப்ப பை காலியோடு வாடுகிறேன் 
சோகத்தின் வெறுப்பிடமாய் திகழ்கிறேன்
இன்றாவது நற்செய்தியா? வேண்டுகிறேன்!

கர்ப்பபை சுமை நான் அறிய 
சிறிது கல்லையாவது சுமந்திருக்கலாம்!
மலடிப்பட்டம் நான் சுமக்க 
உயிரை பருகுது ஊராரார் வார்த்தை!

தானம் தர்மம் அள்ளிக் கொடுத்தாலும் 
தாயுள்ளம் கொண்டவள் நானென்று 
எவரும் சொல்ல மாட்டார்கள் 
பிரசவம் ஒன்றை நான் காணும் வரை!

கடை வீதி பொம்மைகள் எல்லாம் 
சீவி சிங்காரித்து ஆடை உடுத்தி 
உயிர் பெற்று இருக்கிறது என் வீட்டில்!
தாய் உணர்வறியா பிரம்மா நான் !

ஊமைக்கு உதவாத நாவு போல 
மலடிக்கும் கர்ப்பப்பை உண்டு 
என்றாவது தீர்வு கிட்டும் என்ற 
ஏக்கம் மட்டும் கடைசி வரை உண்டு!

மழலை வேண்டி சென்ற கோயில் எல்லாம்  
என் பாத சுவடை உணர்ந்திருக்கும் 
வந்து விட்டால் மலடி என்று 
கடவுளிடம் வரம் வேண்டி உரைத்திருக்கும்!

அன்னை ஆகும் எண்ணத்தை 
அறிவியலும் தகர்த்து விட்டது
அறிவியலுக்கு அறிவு இருக்கு 
அறிவியலுக்கு உணர்வு இல்லை!

மனம் ஓய்வெடுக்க மரணம் தான் 
முடிவென்று நான் என்னும் வரை 
நானும் வாழ்ந்து பார்ப்பேன் 
மழலை ஒன்றை சுமந்திட!

மகனோ மகளோ உறவொன்று வேண்டும் 
இறந்த பின்பு கட்டி அணைத்து 
இதழ் திறந்து காதோடு சொல்ல வேண்டும்!
என்னைப் பெத்த அம்மா !

பொய்மையின் உச்சம் | poimaiyin ucham


கெட்டே போகாத தேனுக்கு
காலாவதி நாள் குறிப்பு 
பொய்மையின் உச்சம்!

Vinayagar Sathurthi | விநாயகர் சதுர்த்தி

அள்ளித்தரும் பிள்ளையாரை கும்பிடுவோமே பாடல் சாயலில்....


முதன்மை கடவுள் உன்னை நாங்கள் போற்றிடுவோமே!
உன் அருளும் கொண்டு நாங்களும்தான் வாழ்ந்திடுவோமே!
ஐங்கரம் கொண்டு நீயும் அருளிடுவாயே !
அருகம்புல் மகத்துவமும் புரிந்து கொண்டோமே!

உ எழுத்தை பிள்ளையார் சுழி ஆக்கியவன்
கஜம் முகம் கொண்டு கஜமுகன் ஆனவன்
அரச மரம் பலன் அறிந்து கொண்டவன்
அதையே இருப்பிடமாய் ஏற்றுக் கொண்டவன்!

தோப்புக்கரணம் அறிவியலை தொடங்கி வைத்தவன்
வழிபாட்டில் விஞ்ஞானத்தையே சேர்த்து வைத்தவன்!
தாய் தந்தை உலகம் என்று சொல்லி வைத்தவன்
ஓம் கார ரூபத்தின் இருப்பிடம் ஆனவன்!

உயிர்த் தோழிக்கு | to my best friend


My Best Friend

என் உணர்வுக்கு உயிர் கொடுக்க 
உள்ளத்து துள்ளல்களை சுகமாக்க
வாழ்நாள் கனவு சுக நிஜமாக்க 
என் உள்ளத்து விழி காட்டிய வழி நீ !

கருமேக மழை குளிர் காற்றாய் 
மனதோடு ஒட்டிக் கொண்டு 
நிதமும் என் மனம் வருடும் 
மதுரை மல்லித் தென்றல்  நீ !

உன் குரல் என் செவி அறிந்து 
உன்னதக் குரல் இதுவென்று 
என் அகம் அது தினம் உணர்த்திற்று
தரணியில் சிறகில்லா தமிழ் குயில் நீ !

என் இதயத்திற்கு விழி கொடுத்து 
அதற்கு இமை கொடுக்க நீ மறந்து 
காலம் முழுதும் உன் உள்ளம் பார்க்க
இதய விழி கொடுத்த பிரம்மா நீ !

வாழை மடல் மென்மை நீ கொண்டு 
வானுயர நற்குணம் அதில் விதைத்து
இன்முக நட்பை எனக்கு பரிசாக்கி 
கண்ணீர் ஊற்றை நிறுத்தியவள் நீ !

வலியும் சுகமும் வாழ்வோடு நடை போட
வலியை நிரந்தரமாய் புறந்தள்ளி 
சுகத்தை நிரந்தரமாய் எனதாக்கி 
என் உள்ளத்துக்கு வரம் கொடுத்தவள் நீ !

முகம் பார்க்கும் காதலுக்கு 
உலகத்தை உதாரணம் சொல்லி
உள்ளம் பார்க்கும் நட்புக்கு
உலகமாய் நம்மை உதாரணமாக்கியவள் நீ !

நரை தொடா கவிதை | white hair poem


என்றோ அவளுக்காக 
எழுதிய கவிதைகள் 
இன்று வரை இளமையாய்!

மனக் கதவு | manak kathavu

மனக் கதவு

தவற விட்ட கடந்த வாழ்க்கையை 
விரல் நுனி கொண்டா தேடுவேன் 
எங்கோ கதவுகள் தாழிடப்பட்டு
எதிர் முனையில் தேடுகிறேன்!

விதை இல்லா வேர் ஏதும் இல்லா
நட்சத்திரம் பூவாய் தெரியுது
என்னோடு நித்தமும் பயணித்த 
வாழ்க்கை மட்டும் தெரியவில்லை!

என் சுவாசக் குழல் புகுந்த காற்றை
அறிவியல் செய்து கூட  அறிந்திடுவேன்
ஆறறிவு கொண்டு அறிய முடியாததை 
எவ்வறிவு கொண்டு அறிந்து கொள்வேன்!

எதிர் காலத்தை கனவுகள் சொல்லுது
கடந்த காலம் சொல்ல களைப்பாகுது
விழி மூடி தூங்கினால்தானே 
கனவுகளும் ஏதேனும் வழி சொல்லும்!

காற்றோடு காற்றாய் கலந்தாலும் 
சல்லடை இட்டு பிரித்திடுவேன்
காயங்களோடு மீட்டு விட்டாலும் 
கண்ணீர் கொண்டு மருந்து இட்டுடுவேன்!

கடந்த வாழ்க்கை தவறவில்லை 
களைப்போடு தேட வேண்டாம் 
கவலை களைந்து விட்டு திறக்கலாம்
கதவுகள் இது மனக் கதவுகளே!

கலைந்த விரதம் | kalaintha viratham



விரதம் காக்கும் விழிகளை 
விரதம் கலைக்க வைத்தாய்!
உன் விழி கண்ட சில நொடிகளால்!

தண்டனை | Thandanai

lip
Biting lip

தண்டனை வேண்டி தவறிழைத்து 
உன் முன்னே நான் நிற்க
தண்டனை கொடுத்து விட்டாய்!
உனக்கு நீயே உதடு கடித்து!

மழை மொட்டுக்கள் | malai mottukkal


காய்ந்த முள்ளின் நுனியில் 
மலர்ந்து விட்டன 
மழைத் துளையின் மொட்டுக்கள்!

உதட்டுச் சாய வேண்டுகோள்


இதழ் உதிர்த்த வார்த்தைகளை 
இதழோடு நீ ஒட்டிச் சென்றால் 
காலி இதயத்தோடு கவி எழுதினால் 
என் கவிதை  எப்படி சுகம் பெறும் ?
உதட்டுச் சாயத்திற்கு வேண்டுகோள் !

முடிவு


முடிவு காணும் முன்
முடிந்து விட்ட கவிதை
முற்று பெற்ற வாழ்க்கை!

எல்லாம் தாண்டி

Thaasi
Vibachaari Kavithai
பசி தீர்க்கும்  எல்லா உணவிலும்
ஏதோ ஒரு முனகல் அறிந்தேன்!
தேக ஆசை கொண்ட ஆடவனின்
பணத்தின் உணர்ச்சி என்று அறிந்தேன்!

தேக ருசி கொண்ட கழுகுகள்
வீடு வாயில் வரை தூரத்தின!
கட்டிலோடு தொலையவில்லை
கடந்து போன கட்டில் உறவுகள்!

பேருந்தில் உரசுபவன் முன்னே
தலை நிமிர்ந்து பேசுகிறேன்
பத்தினி வேஷம் போடுகிறேன்
என் தொழில் அவன் அறியாதலால்!

பல வீட்டு கட்டில் கால்கள்
பழுதடைந்தோ சுகமில்லாமலோ ஆனதால்
பழகிப் போனது பலருக்கு என் கட்டில்
பக்குவப்பட்டு நாசமானது என் மனது!

வலிக்காமல் வாழ்க்கை இல்லை
மறைமுகமாக சொல்லி செல்கிறது
ஒவ்வொரு கடந்த இரவுகளும்
சில நாள் என் தேகத்திற்கு விடுமறை!

வளையல் என்றால் உடைகிறது
காப்பு என்றால் வளைகிறது
அணியும் ஆபரணங்கள் உணர்த்துகிறது
கலியுக ஆடவர்களின் காம ஆசையை!

கசங்காமல் உடுத்தி செல்லும் ஆடை
கசங்காமல் திரும்பி வர
கசங்கிய காகித பண கையோடு
கசங்கி இருக்கும் என் தேக மது!

பாதங்கள் படிதாண்டி வெளியேற
வழி மறித்து நிற்கும் மகனிடம்
பதில் எதுவும் சொல்லமுடியவில்லை
எங்கு செல்கிறேன் என்று!

செய்யும் தவறுக்கான காரணத்தோடு
இதழ் சிரித்து இதயம் அழுது
நகர்கிறது என் வாழ்க்கை
கலியுக ராமர்கள் இல்லை - ஆதலால்!

என் கல்லூரி காதல் க(வி)தை

என் கல்லூரி காதல் க(வி)தை

எட்டிப் பிடிக்க நினைத்த கவிதையெல்லாம் 
என்னைக் கண்டும் காணமல் செல்ல 
எட்டிப் பிடித்துக் கொடுத்தவள் 
எனதருகே வராமல் ஒதுங்கிச் சென்றாள்!

அவள் விழியோ காந்தத்தின் வட துருவம் 
என் விழியோ காந்தத்தின் தென் துருவம் 
இருந்தும் ஏன் இருவரும் ஓட்ட வில்லை
காதல் அறிவியலை சபித்துக் கொண்டேன்!

இருந்தாலும் என்றாவது ஒட்டிக் கொள்ளும் 
அதுதான் காந்த விழியின் காதல் அறிவியல்
வகுப்பு முடிந்து கலைந்து செல்வோரில் 
கவனமாய் தேடும் எனது தேடல் விழிகள்!

நட்சத்திர அணி வகுப்பாய் பெண்கள் செல்ல 
ஒற்றை முழுமதியாய் அவள் செல்வாள்
இவள் வருகை எதிர்பார்த்து நந்தவன தேராய் 
தன்னிலை மறந்து காத்திருக்கும் பேருந்து எண் 4!

இவள் பாதம் பேருந்தினுள் மெல்ல பதிய 
பேருந்து இயந்திரமும் காதல் கொள்ளும் 
இயந்திர மனிதனாம் எந்திரனைப் போல!
எட்டி நின்று ரசிப்பேன் மகளிர்  பேருந்து ஆதலால்!
                 
                                                                              தொடரும்...

பஞ்சுப் பொம்மை | panjup pommai




பஞ்சணையில் அமர்ந்திருக்கிறது 
பஞ்சுப் பொம்மை!
உன் கூந்தல் பூக்கள்!

காதல் சொல்ல வந்தேன் | Kaathal solla vanthen

Hot
Kaathal sol

என் விழிகள் நகலெடுத்த 
முதல் காதல் நிழற்படமாம் நீ!
காதல் அறியாத உன் விழிகள் 
முதல் காதலை உணரட்டும்!

சிறகில்லாமல் பறக்கும் கருங்கூந்தலில்
சிறகில்லாமல் மாட்டியவன் நான்!
கருங்கூந்தலில் கருப்புநிற வேரிட்டு
கடைசிவரை வாழ நினைக்கிறேன்!

பாரமில்லா உன் இடை அழகால்
பாதங்கள் சுகம் பெற்றிருக்கிறது!
பாரம் தாங்க பழகி கொள்கிறது 
பாரமில்லா என் காதல் இதயம்!

பிறவிக்குருடன் பார்வை பெற்றேன்
அதிலும் முதல் பார்வை உன் முகம்!
வானம் இடிந்து வீழ்ந்த நிலா
வீற்றிருக்கிறது உன் நெற்றியில்!

விரல் தொடா வீணையாய் 
வீணாய் போகாது என் வாழ்வு!
உன் கரம் தொட காதல் நடையோடு 
வந்தேன் ! காதல் சொல்ல வந்தேன்!

அவள் கண்கள் | Aval Kankal

LoveEyes
Enchanted Slogan
இதழ் இல்லாமல்  
உச்சரிக்கும் 
வசிய மந்திரம்!